درباره این که در چه موردی حق با جمهوری اسلامی است، بعدا صحبت خواهیم کرد؛ در آغاز، بهتر است به مسیری که این رژیم آن را طی کرده و با مردم پس از روی کارآمدن، چه رفتاری کرده، به پردازیم.

درست در بحبوحه انقلاب و تقریبا قبل از سال ۶۰، بگیروببند‌های ارتشیان و ساواکیان شروع شد که به اعدام‌‌های پیدا و پنهان بعضی از آنان انجامید؛ و البته خیلی از آنان از این تهاجمات درامان ماندند. عوامل دیگر رژیم پهلوی، مثل وزرا، وکلا، سرمایه داران و وابستگانشان به شدت سرکوب و بعضا اعدام شدند. سلطنت طلبان و دوستداران رژیم سلطنتی، یا خود خواسته ایران را ترک کردند و یا بسیاری از آنان، با تغییر ظاهری مواظعشان، در ایران ماندند.

درسال‌های ۵۹ تا حدود ۶۳ قلع و قمع احزاب سیاسی از جمله، مجاهدین خلق، توده، فداییان خلق و به طور کلی احزاب چپ که نیرو‌های قابل توجهی از نظر کمی و کیفی بودند، شروع شد. تعدادی از آنان - که گاها در سنین پایینی بودند- اعدام ،بعضی زندانی و عده ای نیز به خارج گریختند. البته خانواده‌ها و هواداران بسیاری نیز در ایران باقی ماندند و ظاهرا با شرایط روزخودشان را وفق دادند.

درطول سال‌های بعد، رژیم جمهوری اسلامی مزاحمین حکومت را تحت عنوان، کودتا‌چی، غیرخودی، شهروند درجه دوم و این اواخر صوفیان و دگراندیشان سرکوب و از گردونه قدرت به بیرون پرتاب کرد. البته تحقیر و محروم نگاهداشتن اهل تسنن به وسیله افراد و منابری چون منبر آخوند دانشمند و نیز مراسم به شدت توهین انگیز به خلیفه دوم، در طی این سال‌ها ادامه داشت و نیز برخلاف کشور‌های پیشرفته که مجرمین اجتماعی خود را گناهکار می‌دانند، دراینجا چون قانون به طور یکسان برای همه اجرا نمی‌شود- ماجرای جلال الدین فارسی/قتل‌های زنجیره‌ای کرمان/ماجرای کرج /قتل درمتروی کرج/معاون دانشگاه زنجان و موارد بسیاری چون این- آنان نیز خود را همیشه طلبکار احساس می کنند و مدعی رژیمند.

آخرین طیف خارج شده از گردونه حاکمیت، اصلاح طلبانند که رژیم حضور آنان را درگردونه قدرت تاب برنیاورد و با برچسب های خود ساخته به گوشه راند وبه جمع ناراضیان بی شمارش افزود.

حال به این که چرا و چگونه جمهوری اسلامی حق دارد می‌پردازیم:

رژیم بارها جنبش مردم ایران را با گفتن اینکه - نقل به مضمون - "درجنبش سبز عوامل منافقین (مجاهدین خلق)، سلطنت طلبان،ساواکیان" و...رخنه کرده‌اند." سعی در کوبیدن و تنزل قیام مردم را دارد. خوب چرا که نه؟ چه کسی است که تعدادی از آن‌ها را در همسایگی خود و یا در میان اقوام دور و نزدیک خود نشناسد؟ آیا می‌توان منکر وجود آنان شد؟ آیا این خیل انبوه مضروبین و مطرودین که بسیاری از آنان به حق معترضند، نباید ازفضای پیش آمده استفاده کنند و عقده های چندین ساله خویش را بگشایند؟

آری حق با جمهوری اسلامی است‌. در این جنبش عقلانی است اگر همه نا راضیانی که تصور می‌کنند به آنان ظلم شده، شرکت کنند ولی اینکه حضورشان به ضرر جنبش سبز است یا به نفع آن، قضاوت با شماست.

---------------------------

---------------------------