1. SKIP_MENU
  2. SKIP_CONTENT
  3. SKIP_FOOTER
  • آخرین بروزرسانی: یکشنبه 19 فوریه 2017. برابر با یکشنبه, 01 اسفند 1395

چرا جهانی‌شدن تنها راه پیش روی ماست؟

.



رفراندوم خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا و رقابت‌های انتخابات ریاست جمهوری در ایالات‌متحده آمریکا نشان می‌دهد که بی‌اعتمادی عمومی نسبت به مسئله پیوستگی و یکپارچگی جهانی در حال افزایش است. این بی‌اعتمادی می‌تواند به شکل‌گیری موافقت‌نامه‌های جدید تجاری بیانجامد که در حال حاضر از مسیر خود خارج‌شده‌اند و یا باید برای جلوگیری از خروج و درهم شکستن آن‌ها در آینده منعقد شوند.

خطر ضمنی این پدیده را البته نباید دست‌کم گرفت. جداسازی و حمایت از محصولات داخلی اگر بیش‌ازاندازه قدرت بگیرد می‌تواند به موتور اقتصادی که مبتنی بر تجارت بوده و صلح و رفاه را در چند دهه گذشته در جهان به وجود آورده است، صدمه بزند.

به‌عنوان وزیر سابق تجارت در کاستاریکا می‌دانم که چقدر هم برای کشورهای توسعه‌یافته و هم کشورهای درحال‌توسعه مشکل خواهد بود که سیاست‌هایی را تعیین کنند که همه مردم از آن نفع ببرند. به همین دلیل است که مدیریت جهانی در چنین شرایطی بسیار مشکل است اما به این معنی نیست که ما دستان خود را به علامت تسلیم بالا ببریم و از میدان خارج شویم.

در جهان درحال‌توسعه، تجارت رشد بالایی داشته و پیشرفت‌های فن‌آوری همچنان ادامه دارد. بر اساس گزارش بانک جهانی از سال ۱۹۹۰ تجارت جهانی به خروج نیمی از مردم جهان از دایره فقر شدید کمک کرده است. اما این افرایش قابل‌توجه لزوماً دائمی نخواهد بود. اگر کشورهای با درآمد بالا و مشتریان اصلی آن‌ها خود را به بازارهای جهانی نزدیک نکنند، کشورهای فقیر متحمل رنج بیشتری خواهند شد.

تجارت در یک محیط باز شامل حسن نیت طرف‌های شرکت‌کننده در آن باوجود قوانین روشن دولتی رشد پیدا خواهد کرد. بدون این امر، رقابت‌های جهانی می‌تواند تبدیل به بحران‌های جهانی شوند و به همین دلیل سیاست‌گذاران باید بر چهار حوزه تمرکز کنند.

اول، کشورها باید اقدامات حمایتی خود را از محصولات داخلی را برداشته و به اجرای سیاست‌های بازارهای جهانی متعهد شوند.

دوم، کشورها باید در یک گردهمایی سراسری قوانین تجارت بین‌المللی را بر اساس تغییر شرایط اقتصادی به روز کرده و آن را به صورتی مؤثر و اجرایی درآورند.

سوم، کشورها و نهادهایی همچون سازمان تجارت جهانی باید در همکاری با یکدیگر به دنبال رفع موانعی باشند که موجب افزایش هزینه‌های تجارت می‌شود. به‌طور مشخص باید یارانه‌های کشاورزی لغو، محدودیت‌ها در تجارت خدمات حذف، ارتباطات تقویت، قوانین گمرکی تسهیل و منابع مالی تجارت افزایش یابد.

در پایان که مهم‌تر از همه است، کشورهای ثروتمند می‌بایست از کشورهای درحال‌توسعه حمایت کنند تا آن‌ها بتوانند در اقتصاد جهان ادغام شوند. با توجه باسابقه تجارت در کاهش فقر این‌یک ضرورت اخلاقی‌ است که برای صلح و ثبات نیز ضروری است.

باید مطمئن بود که تجارت جهانی می‌تواند برای تمام کشورها و تمام مردم، از کارگرانی که پیامدهای وابسته به کارخانه‌های خود در اروپا و آمریکا را متحمل می‌شوند تا کشاورزان آفریقایی و آسیایی که گرفتار اقتصاد غیررسمی شده‌اند، پاسخی دارد. اما هستند کسانی که می‌خواهند تجارت جهانی را معادله‌ای با حاصل جمع صفر نشان دهند و البته از پاسخ به این پرسش درمانده‌اند که: چه کسی باید هزینه سنگین جابجایی تجارت و فن‌آوری را متحمل شود؟ چه سیاست‌هایی قادر خواهد بود که برای مردم فرصت‌ها جدید خلق کند؟ چگونه می‌توان روند رشد بهره‌وری کشورها را در دوران اخلال‌های پی‌درپی و ناگهانی تضمین کرد؟

مشکلات ادغام و پیوستگی جهانی موضوعات جدیدی نیستند اما نمی‌توان آن‌ها را نادیده گرفت. سیاست‌گذاران باید درس‌های تاریخ اقتصاد را در ذهن خود مرور کنند. مهم‌تر از همه باید در نظر داشت که حتی در دوره‌های گذشته مردم بیشتری از تجارت آزاد و باز نسبت به سیستم‌های حمایت داخلی بهره و منفعت برده‌اند.

هیچ کشوری در جهان امروز نمی‌تواند خود را از کالاها، خدمات، سرمایه‌، ایده‌ها و حتی نیروهای کار خارجی جدا کند. در عوض رهبران باید تجارت جهانی را بیش‌ازپیش پرورش داده تا تعداد بیشتری از مردمان جهان را شامل شود. آن‌ها می‌توانند با در پیش گرفتن قوانین بین‌المللی به مدیرت باز و پیوسته کمک کنند، شبکه‌های امنیت اجتماعی را تقویت، بر آموزش مهارت‌ و زیرساخت‌ها سرمایه‌گذاری و یک محیط نظارتی قوی‌تر برای تقویت و رشد سرمایه‌گذاران و کارآفرینان مهیا کنند.

هیچ کشوری نمی‌تواند به‌تنهایی کامیابی درازمدت مردمان خود را تأمین کند. همکاری نزدیک‌تر بین‌المللی و پیوستگی اقتصادی تنها راه پیش روی ماست.


* منبع: مجمع جهانی اقتصادی
* نویسنده: آنابل گونزالس، مدیر ارشد گروه بانک جهانی برای تجارت و رقابت و وزیر سابق تجارت کاستاریکا
* مترجم: کامیار بهرنگ
برگرفته از کیهان لندن

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه کردن

با ما همراه باشید

روشنگری لازم

مقالاتی که از دگراندیشان و هم‌اندیشان در سامانه حزب مشروطه ایران (لیبرال دموکرات) درج می‌شوند، تنها برای آگاهی‌رسانی، ترویج رواداری و نهادینه کردن چندگرائی در فرهنگ سیاسی کشورمان می‌باشد و حزب هیچ‌گونه مسئولیتی در قبال محتوای آنان ندارد. مقالات می‌توانند با نظرگاه‌های حزب هم‌خوانی نداشته باشند. سامانه حزب در انتخاب مقالات آزاد است.

آخرین مقالات درج شده جدید

خوزستان تنها نيست و تنها نخواهد ماند.…

زمانی برای يادآوری، زمانی برای بازنگری…

ملاقات رایزن حزب مشروطه ایران (لیبرال دمکرات) و تنی چند از مسئولین حزبی با آقای سام گرندورگ (Sam Grundwerg) سر کنسول اسرائیل در لوس آنجلس…

سی‌وهشت سال تباهى…

آسيب شناسی مخالفان بيرون…

مقالات دگراندیشان جدید

چند نکته درباره تظاهرات پاسارگاد (اعتراض به حاکمان اسلامی یا «نژادپرستی»؟)…

کوروش بزرگ دیگر فقط در پاسارگاد نیست…

ایران در تاریخ…

درس‌هایی از بهار عربی…

چرا جهانی‌شدن تنها راه پیش روی ماست؟…

مقالات هم‌اندیشان جدید

۲۲ بهمن: نمایش حرکت انقلاب بر شانه‌ی کارگزاران کرایه‌ای…

نامه شاهزاده رضا پهلوی به دونالد ترامپ: حساب مردم ایران را از حکومت ظالم جمهوری اسلامی می‌بایست جدا کرد…

آرامش پیش از طوفان علیه برجام…

معرفی سلاح‌های انتخابی دونالد ترامپ در جنگ سرد علیه جمهوری اسلامی…

لابی مُرده جمهوری اسلامی نفس کشید! این‌بار به کمک ۳۷ «دانشمند کرایه‌ای…

نظرگاه‌های کاربران جدید

  • بهمن زاهدی
    زبان آخوند را باید شناخت؛ زیرا گفته‌های هر آخوندی مفهوم زیرکانه‌ای دارد که گه گاهی هشداریست به همدیگر.

    ادامه مطلب ..و

     
  • کیهان
    با این روش ها ولیعهد در خاک امریکا در سن 85 سالکی دار فانی را وداع خواهد کرد برای ازادی ایران باید ...

    ادامه مطلب ..و

     
  • کیهان
    سال یک هزار و سیصد و نود و پنج زمانی به نتیجه خواهید رسید که دیگر زمان زیادی گذشته و متوجه خواهید شد ...

    ادامه مطلب ..و

     
  • بهمن زاهدی
    سکوت، فریاد دیگریست وقتی راهی شدم کسی همراهم نبود بارها شنیده بودم تنهایی جرأت می‌خواهد ولی زمانی ...

    ادامه مطلب ..و

     
  • فيروزه غفارپور
    با احترام و درود بعنوان يكى از امضاء كنندگان بيانيه هشدار به اخرين وليعهد ايران لازم ميبينم كه جناب بيت ...

    ادامه مطلب ..و