1. SKIP_MENU
  2. SKIP_CONTENT
  3. SKIP_FOOTER
  • آخرین بروزرسانی: سه شنبه 24 می 2016. برابر با سه شنبه, 04 خرداد 1395

نوشته‌ها‏

این‌ها جایگزین نیستند

  جایگزین جمهوری اسلامی را با دادن القاب و عناوین به خود و گردآوردن کسانی در یکجا، آن‌هم با تلاش و اصرارهایی که معمول است نمی‌توان ساخت. چنان جایگزینی را برجسته‌ترین نیروهای پشتیبان دمکراسی و حقوق بشر و یکپارچگی ملت و سرزمین ایران به‌ویژه در درون می‌توانند بسازند. آن نیرو‌ها هنوز نیاز به روبرو شدن با جهان سراسر متفاوت امروز و فاصله گرفتن از دیروز خوددارند. آن‌ها می‌باید بر پایه برابر و هر یک با درک ضرورت وجود و بهروزی دیگری چه برای سلامت سیاسی آینده ایران و چه سلامت خودشان به هم نزدیک شوند.

بیشتر بخوانید ...

از همرائی تا همه باهم

  زمانی بود تا همین نزدیکی‌ها که همرای شدن افرادی از گرایش‌های گوناگون به تصور نمی‌گنجید. اکنون در چرخشی که ناگهانی می‌نماید، ولی مانند همه امور ناگهانی تهیه‌های فراوان در آن رفته است، از هر جا فراخوان است که همه باهم گرد آیند و همکاری کنند. حتا «پاریا»‌های به‌حق سیاست و جامعه ایران، مجاهدین خلق، نیز به‌عنوان بخشی از یک گروه‌بندی بزرگ پیشنهاد می‌شوند. منطق فراخوان رخنه ناپذیر می‌نماید: ما همه یک دشمن‌داریم و تا آن‌وقت جای پیش کشیدن اختلافات نیست. نیک‌خواهانی برای آنکه قوت بیشتری به فراخوان خود بدهند توافق بر چند اصل کلی، مانند دمکراسی و حقوق بشر را هم زمینه مثبت، به‌اصطلاح ایجابی، چنان همکاری پیشنهاد می‌کنند.

بیشتر بخوانید ...

جهان پس از جمهوری اسلامی

  آن‌ها که این تصویر ایران پس از جمهوری اسلامی‌ را بیش‌ازاندازه خوش‌بینانه می‌یابند نباید فراموش کنند که رژیم آخوند و بسیجی بزرگ‌ترین مصیبت تاریخی ما نیست. ایران بارها ققنوس وار از خاکستر برخاسته است و این بار نیز بر خواهد خاست. جمهوری اسلامی‌ در بدترین جلوه‌های خود نیز به‌پای حمله اول عرب نمی‌رسد.
ما کشوری داریم که بودونبود و نیک و بدش همواره برای جهان اهمیت داشته است. اگر با جمهوری اسلامی ‌جهان جای بسیار بدتری شد؛ ایران پس از جمهوری اسلامی ‌می‌تواند جهان را جای بسیار بهتری کند.

بیشتر بخوانید ...

منادیان و ادامه‌دهندگان

  ویژگی و بیماری سیاست‌های تبعیدی در بیشتر این سه دهه و در بیشتر طیف سیاسی، ادامه گذشته در اکنونی بوده است که درواقع «اکنون» نمی‌بود؛ نشان چندانی از گذشت زمان نمی‌داشت. همان سخنان و روحیه‌ها بود، به تلخی نو به نو آغشته. هیچ ملاحظه و مصلحتی نمی‌توانست فضای روانشناسی را به سود تغییر در رویکرد‌ها دگرگون کند. صدا‌های متفاوت بی بازتاب می‌ماند یا به فریبکاری تعبیر می‌شد. یک نسل شکست‌خورده مصمم بود زندگی خود را در آرزوی بازگشت به بازنگشتنی، بسر آورد.

بیشتر بخوانید ...

در راه جایگزین

  جایگزین جمهوری اسلامی نیروهایی هستند که لشگر کشی امریکا را برای رهانیدن خود از فساد و جنایت آخوند و سردار و بسیجی لازم ندارند. به آن‌ها هر کمکی را که بتوان می‌باید رسانید و اینجاست که نقش مبارزان بیرون می‌تواند برجسته شود. ما با ادعای رهبری دانشجو و کارگر و معلم ایرانی و نیروهای اجتماعی-سیاسی شگرفی که در حال شکل گرفتن هستند چیزی بر این مبارزه نخواهیم افزود. هر شخص یا گروهی می‌تواند با پیش انداختن خود در میدان غوغا چند گاهی سر و صدایی برپا کند ولی با ادعای بی امکانات نه امریکا و غرب را می‌توان پشت سرخود آورد، نه مردم ایران را. وسیله اصلی مبارزه در ایران است ــ در صف‌های تظاهراتی که سرکوب می‌شوند و اعتصاباتی که با بازداشت‌های جمعی می‌شکنند. رهبرانی که می‌باید در مبارزه و نه در دیدار‌ها و قول و قرار‌های ناپایدار سیاست‌بازان پدیدار شوند هم‌اکنون دارند بهای باورپذیری خود را بر تخت بیمارستان و در گوشه زندان با تن‌های درهم‌شکسته و زبان‌های بریده می‌پردازند. کار به مراحل تعیین‌کننده می‌رسد ولی اگر قرار باشد به رهایی مردم بینجامد بهتر خواهد بود فرصت‌طلبان، موقتاً هم شده، کمی میدان را به یاری‌رسانان بسپارند.

بیشتر بخوانید ...

کتابهای دکتر داريوش همايون