16.3 C
تهران
چهارشنبه, اردیبهشت ۲۲, ۱۴۰۰
گفتگو

گفتگوهای هفتگی (هفته سوم شهریور)

از تعارف کم کن و بر مبلغ افزا.

دانیال خنده‌رو: کشتی سیاست با ناخدا باراک اوباما و سکان‌داران اروپایى که باطن را فداى ظاهر کرده‌اند رو به غرق شدن است و این ناامنى بیشتر از زمانى است که دیکتاتورهایى به‌مانند صدام حسین یا معمر قذافى با نفس خود هواى انسانیت را آلوده می‌کردند. تصور روزى که دونالد ترامپ سکان این کشتى را بر عهده گیرد، مو بر تن انسان سیخ می‌کند. صحبت‌های ترامپ و دیگر کاندیداتورها یادآور هجوگویى شیخ مهدى کروبى در انتخابات ریاست جمهورى در دوره اول احمدی‌نژاد بود؛ شیخ در برنامه تلویزیونى گفت: اگر من رییس‌جمهور شوم به هر ایرانى ماهى پنجاه‌هزار تومان (سهام عدالت) پرداخت خواهم کرد. مجرى برنامه از او پرسید که این بودجه را از کجا تأمین خواهید کرد؟ شیخ در پاسخ گفت: هنوز نمی‌دانم، مشاورانم در حال بررسى هستند. دونالد ترامپ نیز در جمع طرفداران خود گفت: اگر من رییس‌جمهور شوم وضع اقتصادى بهتر از این خواهد بود و زندگى براى کسى کسل‌کننده نخواهد بود! نه‌تنها ترامپ بلکه چندین نامزد انتخاباتى دیگر نیز در صحبت‌های خود یادآور شدند که اگر آن‌ها برنده انتخابات شوند، جمهورى اسلامى را کنترل خواهند کرد اما هیچ‌کدام کوچک‌ترین اشاره‌ای نکردند چگونه؟ یک روز قبل از رأی‌گیری در سنا پیرامون توافق هسته‌ای، همه به هجوگویی مشغول بودند به‌غیراز جب بوش که سیاست‌های مالیاتی خود و کوچک‌تر کردن دولت را با مردم در میان گذاشت و نشان داد که سیاستمداری است که زمان را به‌خوبی می‌شناسد. صحبت‌های آیت‌الله خامنه‌ای و تعیین زمان ۲۵ ساله برای حذف اسراییل، همچنین حرکت‌های تنش‌زای ولادمیر پوتین، تنها با عکس‌العمل آمریکا و اروپا در حرف همراه بود. یانکر رییس اتحادیه اروپا در سخنرانی سالیانه خود (State of The European Union) نشانی از امید در میان طرفداران اروپای واحد باقی نگذاشت. گاى ورهوفستاد، رییس فراکسیون لیبرال‌های اروپا در بخشی از سخنان خود گفت “مهم‌ترین درسی که اروپا می‌باید از بحران پناه جویان بیاموزد این است که درزمانی که مشکلی در همسایگی ما پیش‌آمده است، نمی‌توان بی‌تفاوت بوده و به طرفی دیگر نگاه کرد. اگر این‌چنین برخورد کنیم، به‌طور یقین تاوان آن را خواهیم داد. ما متقاعد شده بودیم که بحران در سوریه مشکل ما نیست. ما سرمان را برگرداندیم و به طرفی دیگر نگاهمان را دوختیم و الان مشکلی که در حیاط خانه پشتی بود به درون خانه خودمان سرایت کرده است”. در صحبت‌های ایشان چندین نکته قابل‌تأمل است؛ آمریکا و اتحادیه اروپا برخلاف روال همیشگی و مداخله نظامی، مردم سوریه را به میان بشار اسد و داعش هل دادند و با امید به توافق هسته‌ای، سر خود را به جهتی دیگر برگرداندند. امروز روسیه نیز با اعزام نیروی نظامی در حمایت از بشار اسد، اروپا را به فکر (مداخله نظامی) فروبرد. توافق با رژیم دستار به سران مشکل را به داخل خانه خواهد آورد. اکنون زمانی است که باید سخنرانی‌های دل‌نشین را کنار گذاشت و عمل کرد.

افشار مختاری: درخواست سندیکای کارگران شرکت اتوبوس‌رانی تهران برای آزادی فعالان زندانی حقوق آموزگاران از نادر رویدادهای است که در جامعه مدنی ایران انجام می‌گیرد و این نوید از رشد باوری است که چرایی شکل‌گیری یک جامعه مدنی پویا را بیشتر از پیش فراگیر و تنها پیگیری درخواست‌های گروه یا صنف خودی نیست که می‌تواند روی میزی یک سندیکای کارگری قرار گیرد، بلکه حقوق هر کارگر و کارمندی در ایران می‌تواند رویدادی باشد تا این گروه بزرگ در حال کار بر قدرت و اثرگذاری از یک شهر به چگونگی گسترش آن به یک کشور و شمار بیشتر کارگران و کارمندان به اندیشد. این‌گونه پشتیبانی‌ها از یکدیگر در نبود نمایندگان، کابینه، دادگستری و احزاب که خویش کاری‌شان مزدوری رژیم است نه پی گیری حقوق فرد ایرانی، گامی بزرگ برای افزون شدن شمار بیشتر افراد و گردآمدن یک جامعه مدنی پویا است.
بی کنشی کارگران و کارمندان به دیگر گروه‌های کاری خواستی است که تنها رژیمی که پاسخگو نیست از آن سود خواهد برد و از بین بردن چالشی بزرگ در برابر رژیمی که ناکارآمدی‌اش کارگاه‌های تولیدی را ورشکسته نموده و سفره کارگران و کارمندان را کوچک‌تر نموده است. برای توانمند نمودن هر چه بیشتر سندیکای صنفی باید به شمار درخواست‌های کوچک هرروز افزود و این تنها با عضوگیری و پشتیبانی از دیگر سندیکاها است که از بی کنشی نسبت به دیگران و تماشاگر بودن به گام برداشتن برای زنده نگه‌داشتن حقوق مشترک، روی نمودن است. آن‌گونه هر رویداد در پیوند با شهروندان در یک کشور تنها دشواری دیگران نخواهد بود و در یک پیوند خودکار، همبستگی در میان گروه‌های اجتماعی به وجود خواهد آمد.

بهمن زاهدی: اروپا دیرزمانی است که سیاست سکوت و معامله کردن تجاری را با دیکتاتورهای خاورمیانه پیش‌گرفته! ولی شانسی که اروپائیان آورده‌اند در این است که در حال حاضر کشور کوچکی به‌مانند سوریه را درگیر جنگ داخلی کرده‌اند. اگر چین کمونیست در هم پاشیده شود که امکان زیادی هم وجود دارد، دیگر یک‌صد هزار پناه‌جو عددی کوچک در مقابل یک میلیارد چینی پناه‌جو خواهد بود.
تعداد پناه‌جویانی که برادران مسلمان در خاورمیانه پذیرفته‌اند بسیار شگفت‌انگیز است! به‌غیراز لبنان، ترکیه و اردن هاشمی که در همسایگی سوریه قرار دارند، کشورهای ثروتمندی مانند عربستان سعودی، کویت، امارت، بحرین، قطر و حتا مصر اسلام زده، یک پناه‌جوی مسلمان را به خاک خود راه نداده‌اند. پناه‌جویان سوری باید ویزا از برادران مسلمان خود بگیرند. البته این را هم باید گفت که هیچ‌یک از پناه‌جویان سوری هم نمی‌خواهد به این‌گونه کشورهای دیکتاتور زده حاشیه خلیج‌فارس مهاجرت کنند، زیرا آن‌ها دست‌کمی از اسد و خامنه‌ای ندارند!
برادر گویی مسلمانان وقتی به عمل نزدیک می‌شود به امری ناموسی تبدیل می‌شود و دیگر با برادر مسلمان برادروار رفتار نخواهد شد، بلکه برادر مسلمان به ابزاری کهنه و ازاین‌بین رفته نزول می‌کند. تنها کمکی که عربستان سعودی به پناه‌جویان سوری می‌خواهد بدهد، ساختن بیش از دویست مسجد در آلمان است. این در حالی است که عربستان سعودی از محافظت خانه به‌اصطلاح خدا درمانده شده و جرثقیلی ساخت انگلستان به روی خانه خدا افتاده. خدایی که نمی‌تواند از خودش محافظت کند چگونه خواهد توانست به داد میلیون‌ها نفر که فکر می‌کنند مسلمان و الله پرست هست برسد.
می‌گویند «آه» بشر دوستان از زمانی که آثار باستانی خاورمیانه را طالبان در افغانستان (مجسمه بزرگ بودا)، داعش در سوریه و جمهوری اسلامی در ایران از بین برده‌اند، کعبه «خانه خدا» را سرانجام با خاک یکسان خواهد کرد. انشالله!

افشار مختاری: پس از گذشت ۶ سال از رویدادهای سال ۸۸ این‌گونه با بی‌شرمی ازآنچه انجام‌شده پشتیبانی نمودن از سوی رهبر جمهوری اسلامی، دوباره نشان می‌دهد که تا چه اندازه می‌توان برای پایداری یک رژیم اسلامی، رأی‌دهندگان را به هیچ شمرد و حکومت اسلامی و آنچه ولی‌فقیه در آن می‌خواهد را بر هر خواستی از سوی مردم برتر دانست.
اگر خامنه‌ای به‌آسانی می‌تواند ازآنچه انجام داده بر خود ببالد چرا رفسنجانی و محمد خاتمی آشکارا ازآنچه بر سر مردم آمده سخن نمی‌گویند و پاسخ‌گویی آن‌همه شور برای دگرگونی که به دست رژیم و رهبرشان سرکوب شد، نیستند. سکوت در برابر آنچه ولی‌فقیه می‌گوید از دورویی و درماندگی سردار سازندگی و حکومت اصلاحات است. زندانی‌های سیاسی بی‌نام‌ونشان در رژیم اسلامی به سخنان خاتمی و پشتیبانی رفسنجانی دل بستن‌اند و اکنون تاوان پیگیری خواستشان را می‌دهند و اصلاح‌طلبان و کارگزاران سازندگی تلاش برای آزادی آن‌ها بهانه‌ای است برای گردآوری رأی در هر نمایش انتخابات در آینده است.
بازیگری در نقش‌های که رژیم ولی‌فقیه و سپاه کارگردان آن بوده‌اند خیانتی به امیدهایی رأی‌دهندگان است که همه خودی‌ها و غیرخودی‌ها در زمان مناسب به انجام آن یاری رسانده‌اند و خامنه‌ای هم با هیچ دلواپسی از سوی این بازنشستگان قدرت، به سخن‌های شرم‌آورش ادامه می‌دهد.

پست‌های مرتبط

حمایت دولت‌های خارجی از مردم ایران باید مشروع و ریشه‌دار باشد

admin

هیچ گروه سیاسی ایرانی، خفت تجزیه کشور را نمی‌پذیرد

admin

گفتگوهای هفتگی (هفته اول آبان)

admin

این سایت برای ارائه بهتر خدمات به کاربران خود ، از کوکی‌ها استفاده می‌کند.
This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish
قبول اطلاعات بیشتر