20.2 C
تهران
شنبه, اردیبهشت ۱۸, ۱۴۰۰
هم‌اندیش

به مناسبت یادبود قربانیان هولوکاست

عالی‌جناب، مهمانان ویژه، خانم‌ها و آقایان،

ابتدا مایلم از خاخام شُملی بوتیچ و مجمع ارزش‌های یهودی، بابت انتخاب و دعوت از این‌جانب، سپاس‌گزاری کنم. من از دریافت این جایزه بسیار خوشبخت و خرسندم. همچنین از خانم و آقای لوین، بابت مهرشان و معرفی این‌جانب، قدردانی کنم.
بسیاری از شما که امشب در اینجا حضور دارید، می‌دانید که ایران با مفهوم جهان‌شمول آزادی، رابطه ریشه‌دار دارد. منشور کورش به‌عنوان نخستین اعلامیه جهانی حقوق بشر شناخته می‌شود چه آنکه این منشور که دستور آزادی برده‌های یهودی در بابیلون، و بازسازی معبد آن‌ها را صادر کرد. بیست‌وپنج سده بعد، در طی دوران سیاه جنگ دوم جهانی، زمانی که اکثر کشورهای دنیا، چشمان خود را بر روی فاجعه قلع‌وقمع یهودیان اروپا بسته بود، ایران یکی از کشورهای معدودی بود که با آغوشی باز، به استقبال یهودیان بی‌پناه رفت، و به آن‌ها سرپناه داد. ایران و خانواده من به این افتخار می‌بالیم.
هرچند که ایران چنین تاریخ افتخارآمیزی دارد، اما هم‌وطنان من در این سی‌وهفت سال گذشته توسط حکومت دینی به گروگان گرفته‌شده‌اند. رژیمی که از نقض آزادی، هیچ ابایی ندارد.
از آنگاه‌که من ایران عزیزم را ترک کرده‌ام، تمامی زندگی خود را وقف مبارزه برای آزادی هم‌وطنان، و اعتلای حقوق بشر در ایران کرده‌ام.
من به‌خوبی آگاهم که شما با اعطای جایزه به من و قدردانی از تلاش‌های من درزمینهٔ حقوق بشر، قصد آن رادارید تا به همگان نشان دهید که شما نیز نگران وضعیت کنونی میلیون‌ها ایرانی و وضعیت نا به سامان آن‌ها هستید، چه آنکه ایرانیان اکنون توسط حکومت جمهوری اسلامی، در سرزمین خود، سرکوب‌شده و می‌شوند.
من مایلم این جایزه را به حضور ایرانیان شجاعی پیشکش کنم که جان خود را درراه آزادی ازدست‌داده‌اند، یا همچنان برای رسیدن به آزادی، پیکار می‌کنند؛


مایلم این جایزه را تقدیم کنم:

سرلشکر رحیمی، خسرو داد، جهانبانی، به نخست‌وزیر فقید هویدا، به اولین زن وزیر ایرانی، فرخ پارسا، و به بسیاری از ارتشیان و کارمندانی که پس از بازگشت خمینی به ایران اعدام شدند،

مایلم این جایزه را تقدیم کنم:

به زنده‌یاد، نخست‌وزیر شاهپور بختیار، به فریدون فرخزاد، و بسیاری از ایرانیان مبارزی که در خارج از ایران، توسط عمال این حکومت، ترور وحشیانه شدند،

مایلم این جایزه را تقدیم کنم:

به ندا آقا سلطان، محمد مختاری، و به بسیاری از جوانان مبارزی که در طی جنبش سبز کشته شدند،

مایلم این جایزه را تقدیم کنم:

به مونا محمود نژاد هفده‌ساله، و سیمین صابری که به جرم بهایی بودن اعدام شدند، و به تمام‌بهاییان که به زندگی در غرب مجبور شدند،

مایلم این جایزه را تقدیم کنم:

به کشیش مسیحی هایک هواسپیان، مهدی دیبا، و تاتوس میکایلیان که به جرم داشتن عقیده‌ای متفاوت، به قتل رسیدند،

مایلم این جایزه را تقدیم کنم:

به تعداد بی‌شماری از ایرانیان یهودی که بیشتر آن‌ها مجبور به فرار از ایران شدند، و همیشه از میراث تاریخی کشور خود دفاع کرده‌اند، و در مقابل این حکومت مذهبی ایستاده‌اند.

مایلم این جایزه را تقدیم کنم:

به دراویش گنابداری و تمامی دراویشی که تحت تعقیب واقع‌شده‌اند،

مایلم این جایزه را تقدیم کنم:

به کاظمینی بروجردی، که سال‌ها است که به زندان افکنده شده و مورد شکنجه واقع گشته، ولی همچنان شجاعانه به دفاع از سکولاریسم و جدایی دین از سیاست می‌پردازد،

مایلم این جایزه را تقدیم کنم:

به‌تمامی کنش گران مدنی، روزنامه‌نگاران، وکلا، کارگران و دانشجویان و اساتید دانشگاه‌ها، که همچنان در مقابل سرکوب ایستادگی می‌کنند، و بخشی از مبارزه ملی ما برای رسیدن به آزادی هستند.

خانم‌ها و آقایان،

قساوت این حکومت مذهبی و بی‌رحمی‌های آن‌ها، حکایتی طولانی است، لیکن ضرری که این حکومت به جامعه ما زده، تنها به تبعیض و شکنجه و اعدام محدود نمی‌گردد. این رژیم اقتصاد کشور ما را به ورطه نابودی کشانده، درحالی‌که کشور ما زمانی بالاترین سرانه تولید ناخالص ملی در منطقه داشت، ایران را به یک کشور منزوی تبدیل کرده است، و زیست‌بوم کشورمان را به نابودی کشانیده است.
من به‌شدت درباره خسارات وارده به اکوسیستم ایران نگرانی ژرف دارم، به‌ویژه خسارت‌های ناشی از فرسایش خاک، بیابان‌زایی، و مدیریت غلط منابع آب است.
ایرانیانی که زندگی خود را به دلیل بیابان‌زایی از دست می‌دهند، شانس یافتن شغل، حق دسترسی به مسکن و دسترسی به نیازهای اولیه زندگی آن‌ها کاهش می‌یابد، و ممکن است مجبور به مهاجرت از ایران شوند.
در اخبار، ما شاهد پیکرهای بیجان هم‌وطنانم هستیم. آنانی که برای یافتن زندگی بهتر، و یا به دلیل خطر ناچار به فرار از ایران می‌شوند، و جنازه‌های غرق‌شده آن‌ها، به سواحل اروپا می‌رسد. آگاهان و کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند که در دهه آتی، میلیون‌ها ایرانی از ایران مهاجرت می‌کنند، و این به معنای این است که تعداد بیشتری از پناهندگان برای رسیدن به اروپا یا استرالیا تلاش خواهند کرد، و این به ناپایداری در نظم جهانی منجر خواهد شد.

خانم‌ها و آقایان،

ممکن است شما از خودتان بپرسید که چرا ما امشب در اینجا هستیم؟ البته که اعتقاد به ارزش‌های مشترکی باعث شده تا امشب گرد هم جمع‌شویم.
در این سال‌ها، من همیشه استدلال کرده‌ام که این وضعیت نابسامان امروزه، آن‌گونه که برخی سیاست‌مداران یا روزنامه‌نگاران توصیفش می‌کنند، تنها «جنگ تمدن‌ها» و یا «جنگ ادیان» نیست، بلکه باور دارم و استدلال می‌کنم که این وضعیت نا به سامان، تنها «جنگ ارزش‌ها» است.
هستند کسانی که به ارزش‌هایی چون حقوق بشر و برابری باور دارند، و در مقابل تمامی تبعیض‌ها، متحد و زنجیروار، ایستاده‌اند، و ما در زمره این افراد قرار می‌گیریم.
صدالبته که کسان دیگری نیز هستند، کسانی چون حکومت جمهوری اسلامی و یا داعش، که به سلطه سرکوبگرانه ایدئولوژی نادرست و غلط خودشان باور دارند، و برای استقرار این سلطه، هزینه زیادی را بر دیگران تحمیل می‌کنند، دیگرانی به عقاید آن‌ها باور ندارند.

اجازه بدهید به شکلی شفاف و رسا، بر این نکته تأکید ورزم:

«امکان همزیستی مسالمت‌آمیز بین ما و این گروه‌ها، موجود ندارد، و هیچ‌گاه نیز میسر نخواهد شد.»

این‌یک جنگ واقعی است، و تنها یکی از این دودسته، بر دیگری چیره خواهد شد و ادامه حیات خواهد داد. پرسش نهایی این است: آیا ما آمادگی لازم را برای مبارزه داریم؟ مبارزه‌ای برای دفاع از ارزش‌های مشترکمان؟

امیدوارم که چنین آمادگی موجود باشد.

من از شما بابت این جایزه و حمایت، سپاسگزاری می‌نمایم.

پست‌های مرتبط

وقت فراموشی نیست

admin

بیانیه شاهزاده رضا پهلوی به مناسبت انتخابات سال ۱۳۹۶

admin

نامه شاهزاده رضا پهلوی به دونالد ترامپ: حساب مردم ایران را از حکومت ظالم جمهوری اسلامی می‌بایست جدا کرد

admin

این سایت برای ارائه بهتر خدمات به کاربران خود ، از کوکی‌ها استفاده می‌کند.
This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish
قبول اطلاعات بیشتر